Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego 2016

Jury

Maxim Vengerov – Przewodniczący Jury / 2016

Powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych muzyków świata, Maxim Vengerov często określany jest mianem największego żyjącego wiolinisty. Zdobywca statuetki Grammy cieszy się również międzynarodowym uznaniem jako dyrygent i jest jednym z najbardziej rozchwytywanych solistów w całym świecie muzyki klasycznej.
Urodzony w 1974 r., karierę solisty rozpoczął już w wieku 5 lat. W wieku lat 10 zwyciężył w Międzynarodowym Konkursie Młodych Skrzypków im. K. Lipińskiego i H. Wieniawskiego, a 15 – w międzynarodowym konkursie im. Carla Flescha. Dokonał wielu nagrań dla tak znanych firm płytowych, jak Melodia, Teldec czy EMI, co przyniosło mu m. in. nagrodę Grammy oraz tytuł „Artysty Roku” magazynu Gramophone.
W 2007 r. poszedł w ślady swego mentora, nieodżałowanego Mścisława Rostropowicza, i zwrócił się ku dyrygenturze. Poprowadził wiele znamienitych orkiestr na całym świecie. W czerwcu 2014 r. uzyskał dyplom z wyróżnieniem Moskiewskiego Instytutu im. Ippolitova-Ivanova, gdzie studiował u Prof. Yurija Simonova, po czym rozpoczął dwuletni program w zakresie dyrygentury operowej (pierwszym przedstawieniem, jakie w grudniu 2017 r. poprowadzi w Moskwie będzie Eugeniusz Oniegin). W sezonie 2016/17 M. Vengerov po raz kolejny zawita do Australii, gdzie zainauguruje sezon Sydney Symphony Orchestra. Poprowadzi również kończący sezon koncert Queensland Symphony Orchestra, której artystą-rezydentem będzie w 2017 r. Kolejne gościnne występy w charakterze dyrygenta obejmować będą koncerty z orkiestrą RTE z Dublina, orkiestrą Filharmonii Monachijskiej oraz Orkiestrą Symfoniczną z Melbourne. W nadchodzącym sezonie M. Vengerov odwiedzi również Tokio, gdzie odbędzie sie 5. edycja dorocznego Festiwalu Wengerowskiego, jak również wyruszy w trasę koncertową po Europie z Toronto Symphony Orchestra.
W 1997 r. artysta został pierwszym muzykiem klasycznym ustanowionym przez UNICEF Międzynarodowym Ambasadorem Dobrej Woli.
Maxim Vengerov gra na instrumencie ex-Kreutzer Stradivariego z 1727 r.

Krzysztof Penderecki – Honorowy Przewodniczący Jury / 2016

Urodził się 23 listopada 1933 w Dębicy. Studiował kompozycję u F. Skołyszewskiego, a następnie w PWSM w Krakowie u A. Malawskiego i S. Wiechowicza. Jest laureatem wielu nagród artystycznych krajowych i zagranicznych, w tym m.in.: I, II, i III nagrody na II Konkursie Młodych Kompozytorów ZKP (1959), Nagrody Państwowej I st. (1968, 1983), Nagrody Związku Kompozytorów Polskich (1970), Nagrody im. Herdera (1977), Nagrody im. Honeggera (1978), Nagrody im. Sibeliusa (1983), Premio Lorenzo Magnifico (1985), Nagrody Fundacji im. Karla Wolfa (1987), Grammy Award (1998, 1999, 2001), Grawemeyer Music Award (1992), Nagrody Międzynarodowej Rady Muzycznej UNESCO (1993), nagrody Best Living World Composer (2000), Nagrody Księcia Asturii (2001).
Krzysztof Penderecki jest doktorem honoris causa kilkudziesięciu uniwersytetów, m.in. w Rochester, Bordeaux, Leuven, Waszyngtonie, Belgradzie, Madrycie, Poznaniu, Warszawie, Buenos Aires, Glasgow, Münster, Seulu, Krakowie i członkiem honorowym Royal Academy of Music w Londynie, Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie, Kungl. Musikaliska Akademien w Sztokholmie, Akademie der Künste w Berlinie, Academia National de Bellas Artes w Buenos Aires, Académie Internationale de Philosophie et de l’Art w Bernie, Académie Nationale des Sciences, Belles-lettres et Arts w Bordeaux, Royal Irish Academy of Music w Dublinie, American Academy of Arts and Letters. Posiada wysokie odznaczenia państwowe i zagraniczne.
W latach 1973-1978 wykładał w Yale University w New Haven, w latach 1972-1987 był rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie, w latach 1987-1990 dyrektorem artystycznym Filharmonii Krakowskiej. Jest pierwszym gościnnym dyrygentem Norddeutscher Rundfunk Orchester w Hamburgu i Mitteldeutscher Rundfunk Sinfonie Orchester w Lipsku. Od 1992 do 2000 roku pełnił funkcję dyrektora artystycznego Festiwalu Casalsa w San Juan (Puerto Rico). W 1997 roku został dyrektorem artystycznym orkiestry Sinfonia Varsovia. Od 1998 roku jest doradcą Beijing Music Festival w Pekinie, a od 2000 – gościnnym dyrygentem China Philharmonic Orchestra.
Prowadzi koncerty z czołowymi orkiestrami symfonicznymi w Stanach Zjednoczonych i Europie. Obok własnych utworów dyryguje dziełami symfonicznymi twórców z różnych epok.
14 grudnia 2005 roku Profesor Krzysztof Penderecki został uhonorowany najwyższym polskim odznaczeniem – Orderem Orła Białego. We wrześniu 2007 roku otrzymał tytuł Honorowego Profesora Petersburskiego Konserwatorium im. N. Rimskiego-Korsakowa. Jego imię znalazło się wśród tak wybitnych osobistości świata muzycznego jak Juri Temirkanov, Rodion Szczedrin, Galina Wiszniewskaja.

W kwietniu 2008 r. Profesor Krzysztof Penderecki został uhonorowany Złotym Medalem Ministra Kultury Armenii, otrzymał Dyplom Honorowego Profesora Państwowego Konserwatorium w Erewaniu i odebrał nagrodę Orły 2008 za najlepszą muzykę do filmu „Katyń” Andrzeja Wajdy. 5 maja 2008 roku w Bremie pod batutą kompozytora i z Radovanem Vlatkovićem jako solistą odbyła się światowa premiera Koncertu na róg i orkiestrę, a 22 listopada podczas jubileuszowego Festiwalu Krzysztofa Pendereckiego w Warszawie został po raz pierwszy wykonany III Kwartet smyczkowy kompozytora.
Twórczość kompozytora obejmuje ponad 100 utworów, w tym 16 utworów kameralnych i na instrumenty solowe, 27 utworów orkiestrowych, 7 symfonii, 17 koncertów na różne instrumenty, 19 pieśni i utworów chóralnych, 4 opery, oraz 18 kantat i oratoriów. Krzysztof Penderecki jest autorem muzyki do ponad 100 filmów fabularnych i dokumentalnych, spektakli dla dzieci i dorosłych.
W 2009 roku Krzysztof Penderecki otrzymał Ordre de Mérite du Grand-Duché de Luxemburg oraz Order Honorowy od Prezydenta Republiki Armenii. W 2009 roku kompozytor skomponował Kadisz z okazji 65. rocznicy likwidacji łódzkiego getta.
Krzysztof Penderecki został zaproszony do Komitetu Honorowego Komisji Obchodów Roku Chopinowskiego 2010 przy Ambasadzie RP w Lizbonie, Tokio i Rzymie. 14 stycznia 2011 roku w Warszawie odbyła się premiera utworu „Powiało na mnie morze snów- Pieśni Zadumy i Nostalgii” na sopran, mezzosopran, baryton, chór i orkiestrę, napisanego na zamówienie NIFCu z okazji zakończenia roku Chopinowskiego.
Premiera Koncertu podwójnego na skrzypce i altówkę, napisanego z okazji 200-lecia Musikverein w Wiedniu, w wykonaniu Janine Jansen i Juliana Rachlina miała miejsce w Musikverein w Wiedniu 22 października 2012 roku. W styczniu 2013 roku w Lipsku została wykonana Missa Brevis, napisana na zamówienie Bach Archiv z okazji 800-lecia chóru St. Thomas z Lipska. Premiera nowej wersji opery Diabły z Loudun odbyła się w Kopenhadze 12 lutego 2013.

Rok 2013 był rokiem jubileuszu Krzysztofa Pendereckiego. Z okazji 80. urodzin odbyło się wiele koncertów i festiwali, na których wykonano utwory kompozytora: Sankt Petersburg, Wrocław, Wilno, Lwów, Kraków, Kuhmo Chamber Music Festival, Festival Pablo Casals w Prades, Schleswig-Holstein Festival, Ohrid Festival, Marlboro Music Festival. Koncerty odbyły się również w Koszycach, Berlinie, Bonn, Hanowerze, Ravello i Asyżu (Emilia Romagna Festival), Budapeszcie, Mińsku, Pradze, Pekinie (Beijing Music Festival), Nowym Jorku, Bostonie, Yale University School of Music, Seulu, Caracas i Erewanie.
W dniach od 17 do 23 listopada w Warszawie odbył się festiwal, poświęcony muzyce Krzysztofa Pendereckiego, na który przyjechali tak wielcy artyści jak Lorin Maazel, Charles Dutoit, Valery Gergiev, Marek Janowski, Lawrence Foster, Long Yu, Leonard Slatkin, Alexander Liebreich, Rafael Payare, oraz czołowi polscy dyrygenci: Jacek Kaspszyk, Krzysztof Urbański i Gabriel Chmura. Spośród największych solistów i zespołów wykonujących muzykę Krzysztofa Pendereckiego, w festiwalu wzięli udział Anne-Sophie Mutter, Yuri Bashmet, Daniel Müller-Schott, Shanghai Quartet oraz wielu innych.
W lutym 2014 roku Krzysztof Penderecki poprowadził cykl koncertów z Polskim Requiem z Israel Philharmonic w Izraelu. W marcu 2014 roku Krzysztof Penderecki był kompozytorem rezydentem w Curtis Institute of Music w Filadelfii.
Światowa prapremiera Dies Illa na sopran, mezzosopran, bas, mieszane chóry i orkiestrę, napisanego z okazji 100-lecia wybuchu I Wojny Światowej, odbyła się 9 listopada 2014 roku w Brukseli w ramach specjalnego projektu „Thousand Voices for Piece”.
Koncert na trąbkę, napisany dla Gabora Boldoczki, miał swoje prawykonanie na festiwalu w Saarbrücken 3 i 4 maja 2015 roku.
1 października 2015 roku w Filharmonii Narodowej w Warszawie odbyła się premiera Poloneza na orkiestrę, napisanego na zamówienie Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina na inaugurację XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina.

Alena Baeva – Jury / 2016

Alena Baeva już na początku imponującej kariery uznana została za jedną z najwybitniejszych przedstawicielek jej pokolenia skrzypków. Jest często zapraszana do współpracy ze znakomitymi orkiestrami, jak np. Orkiestrą Teatru Maryjskiego, Tokijską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Filharmonii Sankt-Petersburskiej, Niemiecką Orkiestrą Radiową. Współpracowała z takimi dyrygentami jak V. Gergiev, K. Penderecki, Sir N. Marriner. Jej partnerami w muzyce kameralnej byli m.in. M. Argerich, Y. Bashmet, N. Lugansky, M. Maisky oraz V. Kholodenko, z którym współpracowała przez dziesięć lat. Alena Baeva ukończyła klasę skrzypiec prof. E. Gracha w Konserwatorium Moskiewskim. Do autorytetów muzycznych, którzy najsilniej wpłynęli na jej muzyczny rozwój należeli także M. Rostropovich i S. Ozawa. W 2003 r. została zaproszona przez Rostropovicha na studia do Francji (gdzie lekcje dawał jej B. Garlitsky), od 2007 r. uczestniczyła w Akademii Seiji Ozawy w Szwajcarii.
Jej największym konkursowym osiągnięciem był Złoty Medal zdobyty na Międzynarodowym Konkursie im. H. Wieniawskiego w 2001 r. W 2004 r. została nagrodzona Grand Prix na Międzynarodowym Konkursie im. N. Paganiniego i otrzymała prawa do koncertowania na skrzypcach Stradivariego, należących niegdyś do H. Wieniawskiego. Baeva zdobyła ponadto Złoty Medal i nagrodę publiczności na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Sendai (2007).
W jej dyskografii znajdują się m.in. koncerty Brucha i Szostakowicza nagrane z Rosyjską Orkiestrą Narodową (Pentatone Classics), koncerty Szymanowskiego (Dux) i sonaty Poulenca, Prokofiewa i Debussy’ego (SIMC).
Jej repertuar obejmuje ponad pięćdziesiąt koncertów skrzypcowych, a także wiele sonat oraz innych utworów pochodzących z różnych epok. Obecnie mieszka w Luxemburgu.

Zakhar Bron – Jury / 2016

Zakhar Bron jest znanym na całym świecie wybitnym skrzypkiem i cenionym pedagogiem. Ukończył Instytut Gniessinych w klasie skrzypiec prof. B. Goldsteina i Konserwatorium im. P. Czajkowskiego. Jest laureatem zarówno Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, jak i Konkursu im. Królowej Elżbiety w Brukseli.
Rozpoczął karierę pedagogiczną jako asystent I. Ojstracha w słynnym Moskiewskim Konserwatorium im. P. Czajkowskiego. Do grona jego studentów należą najbardziej rozpoznawalni skrzypkowie naszych czasów, wśród których należy wymienić V. Repina, M. Vengerova, M. Kamio oraz S. Yoon. Prowadził klasy skrzypiec w Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie, Konserwatorium w Rotterdamie, Wyższej Szkole Muzycznej w Lubece oraz Wyższej Szkole Muzycznej w Kolonii. Obecnie prowadzi zajęcia w Escuela Superior de Musica „Reina Sofia” w Madrycie oraz w założonej przez siebie Akademii Muzycznej w Szwajcarii. Został wyróżniony kilkoma tytułami profesora honoris causa w Japonii, Polsce, Bułgarii i Rosji, a w 1997 r. otrzymał od rządu niemieckiego nagrodę „Kreutz des Verdienstes, am bande”. Zakhar Bron koncertował na całym świecie z wieloma orkiestrami – z Filharmonią Moskiewską i Nowosybirską, a także z licznymi zespołami hiszpańskimi, portugalskimi, niemieckimi oraz japońskimi. Współpracował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak: M. Yansons, A. Katz czy J. Franz. Występował w wielu znamienitych salach koncertowych, m.in. w Wiener Musikverein i Tokyo Suntory Hall.
Artysta nagrał wiele płyt CD, a w 2007 r. wydawnictwo AMA-Verlag opublikowało czterogodzinną kolekcję płyt DVD, na której Prof. Bron naucza tajników wykonywania II Koncertu skrzypcowego d-moll op. 21 H. Wieniawskiego.

Bartosz Bryła – Jury / 2016

Rozpoczął naukę gry na skrzypcach pod kierunkiem prof. A. Nowaka we Wrocławiu, u którego to pedagoga uczył się aż do uzyskania dyplomu w Państwowym Liceum Muzycznym w 1979 r. Studiował w Staatliche Hochschule für Musik we Freiburgu, w klasie prof. W. Marschnera oraz w Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu, w klasie prof. J. Kaliszewskiej. Brał udział w kursach interpretacji muzycznej u H. Szerynga, N. Milsteina oraz Y. Menuhina. Jest zwycięzcą Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Skrzypków w Lublinie, laureatem Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1981 r.), Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Louisa Spohra we Freiburgu oraz Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej w Colmar. Koncertował w Europie, Ameryce i Azji. W swoim dorobku ma nagrania płytowe, m.in. dla Polskich Nagrań, Wifonu, Poljazz-Classik, Emscherland Classik, Selene (światowa premiera nagrania Sonaty skrzypcowej J. Wieniawskiego z pianistą A. Tatarskim) czy EMG Victor. Dokonał pierwszego na świecie nagrania I Koncertu skrzypcowego fis-moll K. Lipińskiego z Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie pod dyrekcją J. Salwarowskiego.
Jest profesorem klasy skrzypiec oraz kierownikiem Katedry Kameralistyki w poznańskiej Akademii Muzycznej. Od 1998 r. prowadzi również klasę skrzypiec w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Prowadził kursy mistrzowskie w różnych ośrodkach w Europie, Ameryce i Azji. Uczestniczył w pracach jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów skrzypcowych, kameralnych i lutniczych. Od czerwca 2007 r. jest prezesem Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.

Ilya Gringolts – Jury / 2016

Uznanie publiczności zyskuje dzięki wirtuozerskiej grze i pełnym wrażliwości interpretacjom. Jest nieustannie otwarty na nowe muzyczne wyzwania. Jako ceniony solista dysponuje szerokim repertuarem orkiestrowym, ale nie stroni również od kompozycji współczesnych oraz utworów rzadziej grywanych. Był pierwszym wykonawcą dzieł takich kompozytorów, jak P. M. Davies, A. Read Thomas, C. Bertrand i M. Jarrell. Ponadto interesuje się wykonawstwem historycznym, a ostatnio na szczególną uwagę zasługuje jego współpraca z Fińską Orkiestrą Barokową i wykonanie I Koncertu skrzypcowego N. Paganiniego na strunach jelitowych w oryginalnej tonacji. Jest również prymariuszem w założonym przez siebie w 2008 r. zespole Gringolts Quartet.
Występował z wybitnymi orkiestrami na całym świecie, m. in. orkiestrą filharmonii w St. Petersburgu, Chicago Symphony, London Philharmonic, Melbourne Symphony, NHK Symphony, BBC Scottish Symphony oraz orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie. W sezonie 2015/16 przyjął zaproszenia do takich renomowanych sal koncertowych, jak m. in. Musikfest Berlin, Konzerthaus Dortmund, londyńskiej Wigmore Hall, Helsinki Music Centre Musiikkitalo i amsterdamskiej Concertgebouw.
Jako znakomity kameralista koncertuje z takimi artystami, jak Y. Bashmet, D. Kadouch, I. Golan, P. Laul, A. Madzar, N. Altstaedt, A. Ottensamer, A. Tamestit i J. Widmann. Dokonał licznych nagrań dla Deutsche Grammophon, BIS i Hyperion labels. W latach 2010-2011 rejestrował utwory kameralne R. Schumanna. W latach 2013-2014, jego nagranie 24 Kaprysów na skrzypce solo N. Paganiniego dla wytwórni Orchid Classics spotkało się z szerokim uznaniem krytyków.

Robert Kabara – Jury / 2016

Na początku jego drogi artystycznej stanęły dwie damy wiolinistyki: Eugenia Umińska i Kaja Danczowska. Jako wirtuoz zdobywał prestiżowe nagrody w konkursach im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (1986), Australia Bicentennial w Adelajdzie (1988) oraz im. Zino Francescattiego w Marsylii (1989). Występował na wszystkich znaczących scenach koncertowych w Europie, obu Amerykach i Japonii. Parę lat temu rozszerzył warsztat solistyczny o grę na altówce.
Jego biografia obejmuje także inne wymiary muzycznej działalności. Po odbyciu prywatnych studiów u Jerzego Maksymiuka, zadebiutował jako dyrygent, prowadząc koncerty z takimi solistami jak: M. Vengerov, K. A. Kulka, A. Baeva, Soyung Yoon , M. Vasilieva, I. Monighetti, Heinz i Ursula Holliger. Obecnie działa jako I dyrygent i doradca artystyczny Śląskiej Orkiestry Kameralnej w Katowicach. Wcześniej R. Kabara wykreował Sinfoniettę Cracovia jako oryginalną markę i pozostawał dyrektorem i szefem artystycznym orkiestry przez 20 lat, do 2014 r.
Ma na swoim koncie obszerną dyskografię obejmującą „Pory roku” A. Vivaldiego (Fryderyk’98), koncerty Wieniawskiego (TV Arte), Panufnika oraz Pendereckiego (I Koncert skrzypcowy dla Channel Classics – Diapason d’Or i Koncert altówkowy nagrany przez Dux). Jako dyrygent nagrał album „Wełtawa”, z utworami Smetany i Dworzaka.
Obok licznych zajęć, R. Kabara prowadzi również działalność pedagogiczną w Akademiach Muzycznych w Krakowie i w Katowicach.

Dong-Suk Kang – Jury / 2016

Koncertował na pięciu kontynentach, zdobywając ogromne uznanie publiczności. Również krytycy doceniają jego niezwykłe mistrzostwo, muzykalność i wirtuozerię. W swojej książce pt. The Book of the Violin [Księga Skrzypiec], D. Gill, londyński krytyk muzyczny twierdzi, że Kang „już jest jednym z największych skrzypków świata. Dzięki nieskazitelnej technice i doskonałemu prowadzeniu smyczka wydobywa ze skrzypiec najpiękniejsze dźwięki, jakie można dziś na świecie usłyszeć”. Urodził się w Korei, studiował w nowojorskiej Juilliard School, a następnie w Curtis Institute pod kierunkiem I. Galamiana. Po debiucie w Kennedy Center i występie pod batutą S. Ozawy, zdobywał kolejne laury na miedzynarodowych konkursach, m. in. w Montrealu, im. Carla Flescha w Londynie i im. Królowej Elżbiety w Brukseli. Występował z wieloma znakomitymi orkiestrami na całym świecie, m. in. w Filadefii, Cleveland, Los Angeles, San Francisco oraz z London Philharmonia, BBC Orchestras, Gewandhaus, Francuską Orkiestrą Narodową i Belgijską Orkiestrą Narodową. Współpracował z takimi dyrygentami, jak Dutoit, Ozawa, Masur, Jarvi i Menuhin.
Dokonał licznych nagrań, nie tylko dzieł znanych, takich jak Cztery pory roku Vivaldiego (z orkiestrą Academy of St. Martin in the Fields), ale również koncertów Nielsena i Elgara, wszystkich dzieł kameralnych Honeggera i Alkana oraz Sonaty Furtwänglera. Jego rejestracje zdobyły uznanie krytyków, potwierdzone nagrodami Grand Prix du Disque przyznanymi przez Académie Charles Cros oraz Nouvelle Académie du Disque. Jest profesorem Yonsei University w Seulu oraz dyrektorem artystycznym Music Alp Festival we Francji i Seoul Spring Festival w Korei.
Został uhonorowany francuskim Orderem Sztuki i Literatury.

Konstanty Andrzej Kulka – Jury / 2016

Jeden z najwybitniejszych polskich artystów-muzyków. Urodził się 5 marca 1947 r. w Gdańsku i to tu w 1971 r. w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej uzyskał dyplom z wyróżnieniem.
W 1964 r. został laureatem Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. N. Paganiniego w Genui. W 1966 r. otrzymał I nagrodę Międzynarodowego Konkursu ARD (Radia Niemieckiego) w Monachium. Występuje z najznakomitszymi orkiestrami (m.in. Berliner Philharmoniker, Concertgebouw Amsterdam, Chicago Symphony, London Symphony, English Chamber) i dyrygentami, uprawia muzykę kameralną, wykonuje recitale. Przez wiele lat grał w Kwartecie Polskiego Radia ze Stefanem Kamasą, Romanem Jabłońskim i Jerzym Marchwińskim. Szczególnie wysoką markę zdobyła w opinii krytyki jego współpraca z Krzysztofem Pendereckim. Od 1984 r. nieprzerwanie współpracuje z Filharmonią Narodową w Warszawie.
W repertuarze skrzypka znajdują się dzieła wszystkich epok: od A. Vivaldiego po W. Lutosławskiego i K. Pendereckiego. Artysta dokonał wielu nagrań płytowych, radiowych i telewizyjnych. Za nagranie koncertów skrzypcowych K. Szymanowskiego dla Wytwórni EMI otrzymał Grand Prix du Disque, a za nagranie wszystkich utworów skrzypcowych tego kompozytora, nagrodę specjalną Polskiego Radia. Jest też laureatem wielu innych nagród i wyróżnień, m.in. Ministerstwa Kultury oraz Spraw Zagranicznych za zasługi w promowaniu kultury polskiej.
Od 1994 r. jest profesorem i kierownikiem Katedry Instrumentów Smyczkowych na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 1981, 1991, 1996 i 2001 był jurorem Konkursu im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, a w 2006 r. – przewodniczącym jury.

Marios Papadopoulos – Jury / 2016

Marios Papadopoulos jest założycielem, dyrektorem muzycznym oraz siłą napędową Oksfordzkiej Orkiestry Filharmonicznej (poprzednio Oxford Philomusica) oraz Orchestra in Residence Uniwersytetu Oksfordzkiego. Po tym jak w 1975 r. „The Times” określił tego pianistę słowami: “posiadający wszelkie atrybuty jednego z największych wykonawców świata”, Papadopoulos rozwijał swoją międzynarodowa karierę, zarówno jako pianista jak i dyrygent.

Mayumi Seiler – Jury / 2016

Urodziła się w Osace w rodzinie japońsko-niemieckiej. Naukę gry na skrzypcach, rozpoczętą w wieku trzech lat, kontynuowała w słynnym austriackim Mozarteum w Salzburgu.
Jako solistka i kameralistka regularnie koncertuje w Europie, Japonii, Ameryce Północnej i Południowej. Liczne występy łączy z obowiązkami dyrektora artystycznego i założycielki towarzystwa muzyki kameralnej Via Salzburg Chamber Music w Toronto. Dyryguje również od pierwszego pulpitu orkiestrą kameralną tego towarzystwa. Współpracowała z wieloma wybitnymi orkiestrami, m. in. City of London Sinfonia, Royal Philharmonic, Berlin Symphony, Moscow Symphony, Hong Kong Philharmonic, Australian Chamber Orchestra, Camerata Academica Salzburg i Toronto Symphony Orchestra, oraz takimi znakomitymi dyrygentami, jak N. Marriner, C. Hogwood, P. Oundjian i S. Vegh.

Kyoko Takezawa – Jury / 2016

Jest uosobieniem muzykalności, elektryzuje słuchaczy głęboką barwą, wirtuozerską pewnością interpretacji oraz płomienną intensywnością dźwięku, co zapewnia artystce miano jednej z najznakomitszych skrzypaczek na świecie. Dzięki swojej umiejętności przenikliwej interpretacji i niekwestionowanemu talentowi jest chętnie zapraszana do współpracy przez renomowane orkiestry.
Jako solistka występowała z najlepszymi orkiestrami amerykańskimi, m.in. New York Philharmonic, Boston Symphony, Chicago Symphony, oraz orkiestrami symfonicznymi w San Francisco, Cleveland i Baltimore. Współpracowała również z takimi orkiestrami, jak Academy of St. Martin in the Fields, London Symphony, Tonhalle Orchestra w Zurychu, Bavarian Radio Symphony Orchestra, Staatskapelle w Dreźnie, Royal Concertgebouw Orchestra, Royal Scottish National Orchestra oraz Gewandhaus Orchestra w Lipsku. Grała pod batutą wielu uznanych dyrygentów na największych estradach świata.

Akiko Tatsumi – Jury / 2016

Po ukończeniu z pierwszą lokatą wydziału wiolinistyki szkoły muzycznej Toho Gakuen Аkiko Tatsumi uzyskała stypendium Agencji ds. Kultury i wyjechała do Berlina Zachodniego, gdzie studiowała u Saschko Gawriloffa. Artystka jest laureatką międzynarodowych konkursów i ma na koncie koncerty z orkiestrami japońskimi i niemieckimi.
W 1986 r., na zaproszenie chińskiego Ministerstwa Kultury, wystąpiła z recitalami w konserwatoriach w Pekinie i Szanghaju, gdzie prowadziła również zajęcia dydaktyczne. Na Uniwersytecie Kalifornijskim, Uniwersytecie Wiedeńskim, Uniwersytecie w Grazu, w Hochschule für Musik „Mozarteum” w Salzburgu oraz w Hochschule für Musik w Zurychu prowadziła klasy mistrzowskie. Oprócz zajęć w ramach letnich międzynarodowych akademii muzycznych we Francji, Portugalii i Japonii, zasiadała w jury licznych międzynarodowych konkursów skrzypcowych.

Vera Tsu Weiling – Jury / 2016

Zana skrzypaczka i pedagog, profesor i konsultant ds. programu magisterskiego w Konserwatorium w Szanghaju oraz w Centralnym Konserwatorium Muzycznym, wiceprzewodnicząca Chińskiego Towarzystwa Skrzypcowego i Chińskiej Federacji Kameralistów, współprzewodnicząca pierwszej edycji Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Isaaca Sterna w Szanghaju.
Jurorka licznych prestiżowych konkursów na całym świecie, w tym Konkursu Królowej Elżbiety w Belgii (2009 i 2012), Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (2011 i 2016), Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego w Buenos Aires (2010 i 2012), Konkursu im. Menuhina, Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Pablo Sarasate, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Montrealu oraz Konkursu Skrzypcowego im. Czajkowskiego w Moskwie (2015).

Peter Zazofsky – Jury / 2016

Pochodzący z Bostonu skrzypek Peter Zazofsky rozpoczął naukę u Josepha Silversteina, a następnie kontynuował ją w średniej szkole muzycznej Juilliard u Dorothy Delay i Ivana Galamiana. Ukończył studia w Curtis Institute u Jaime Laredo, Arnolda Steinhardta i Felixa Galimira.
Jest laureatem szeregu nagród w USA. Międzynarodowa kariera Petera Zazofsky’ego rozpoczęła się od III nagrody na Międzynarodowym Konkursie im. Henryka Wieniawskiego w 1977 r. W 1979 r. zdobył główną nagrodę na Konkursie w Montrealu. Po powrocie do Europy w 1980 r. zdobył II nagrodę na Konkursie im. Królowej Elżbiety w Brukseli, zaś w 1985 r. uzyskał stypendium Avery Fisher Career Grant.